Alto de Poio

We waren met zes personen bij de maaltijd, waaronder een Engelse dame die werkelijk haar mond geen minuut dicht kon houden. Uiteindelijk was ze de enige die nog praatte, de rest had er geen zin meer in. Het eten was trouwens heerlijk.
Omdat iedereen de volgende dag al erg vroeg wilde gaan wandelen konden we de eigenaar van de herberg overhalen om ons al om 6:30 te laten ontbijten.
Om 7 uur kon ik aan de eerste van verschillende berghellingen van vandaag beginnen.

een kerkje onderweg op het enige moment dat de zon door de wolken kwam schijnen.

Het bleef de hele dag nevelig en koud,  maar zónder regen. Ik heb de hele morgen mijn windjack en handschoenen aangehad. Eigenlijk was het dus prachtig wandelweer, maar er waren geen erg mooie uitzichten (wel een filmpje). Ook was er een prachtige ontvangst in Galicië. Een prachtige grenssteen op de grens en een gallische doedelzakspeler in plaats van douaniers. (zie ook het filmpje).Grenssteen.

In Gallicië is de pelgrimsroute ook zo goed aangegeven dat je niet kunt verdwalen. Vandaag was ook de laatste berghelling  omhoog, vanaf nu zijn het heuveletappes richting Compostella.

Een enorme pelgrim op een pas.

De hérberg van vandaag is gecombineerd met een bar. Een van de drie huizen in dit dorp. Alles draait hier om het Camino want het huis aan de overkant is een hotel gecombineerd met een restaurant. Het derde huis kon ik zonet niet meer terugvinden.