Portomarin

Vandaag is een perfecte wandeldag. Het begint lekker fris.

Koetjes.

Niet meer steenkoud. De eerste 2 uur wandelen zijn een cadeautje. Over brede Galicische boswegen, met veel oude bomen en zingende vogels.

Oude boom.

Deze wegen zijn hier al bijna 2000 jaar zonder dat er veel veranderd is.

Langs een riviertje.

Ik heb weer een paar filmpjes gemaakt. En er zijn zo vroeg nog niet te veel caminolopers op de weg.

Uitzicht

Langzaam wordt het helderder en warmer. Als het echt warm wordt, ben ik al over de helft van de etappe, bij het 100 km te gaan punt. (Al 1200 km gehad dus!)

100 kilometer te gaan.

Vanaf daar loopt de weg langzaam naar beneden. Richting Portomarin, een stadje dat ooit verplaatst is voor een stuwdam en stuwmeer.

Het water staat zo hoog dat de oude stad niet te zien is (bij laag water wel). Eigenlijk ligt de huidige stad net buiten het Camino, ik moest vandaag op het laatst aan de andere kant van het stuwmeer namelijk nog een berg op, die ik morgen weer aan dezelfde kant af moet lopen.

Het voelt nu trouwens echt dat het einde van de tocht nadert. Ik heb de herbergen geboekt, de afstanden in mijn hoofd, de steile hellingen overwonnen en ik vind ook dat ik wel genoeg door de modder heb gelopen.