De slicks van Verstappen.

Ik moet nu echt naar de schoenmaker.
Max kan door slicks wedstrijden winnen, ik kom op mijn slicks de bergen niet over.

Pad door de bossen.

Achteraf was vandaag een prachtige dag. Het begon goed met een blauwe lucht en een gemakkelijk stukje lopen.

De pyreneeén

Daarna werd het al gauw bewolkt, en moesten we ook weer over veel, door modder onbegaanbare wegen lopen tot Saint Palais.

Daar waren Gilles (zijn naam is dus met 2 x l) en ik rond de middag om een middagmaaltijd te eten. Als slotstuk lagen er vandaag twee flinke heuvels voor ons. In mijn herinnering waren dat Mont Blanc en de Mount Everest. Vier jaar geleden ben ik er namelijks al eens overgekomen. Maar déze keer viel het mee. Wel veel modder, wat op mijn versleten zolen al gauw een glijpartij en avontuur wordt. Maar de temperatuur was goed en het regende niet.

Binnen no time waren we beide heuvels over en waren Gilles en ik weer lekker vroeg op onze bestemming.
Dat was een oud maar prachtig baskisch huis. De mooiste ontvangsthal van de Camino. Het werd gerund door een vrouw van 28 jaar. En op de slaapzaal stonden geen stapelbedden, maar single bedden
De was werd voor ons gedaan en er werd voor ons allen gekookt.
Het eten was heerlijk, alleen 4 gasten kwamen pas om 21:30 aan en, omdat het een gezamelijke maaltijd was at iedereen pas om half tien.

Het werd te laat voor het blog.

De gezamelijke maaltijd.