Etappe 12 Pontarrón - Laredo - Santoña

Het bleek dat de herberg geen herberg van de gemeente was, maar van een particulier die kamers verhuurde. Dat wad niet erg, het was niet duur.
Helaas had ze (de mevrouw van de kamers) ruzie met de bar die ernaast was. Daardoor wilde die (de vrouw van de bar) geen (avond)eten of ontbijt voor ons maken. Zonder avondeten en ontbijt gingen we vanmorgen al vroeg op pad. Het regende!

het was nog vrij donker.

Ook een onaangename verassing. De hele dag bleef het een beetje miezerregenen, de foto's zijn minder blauw dan gisteren.

Eerst ging onze weg omhoog. Een uur klimmen voelt altijd langer aan dan een uur.
Daarna naar beneden, en daarna weer de steile, hoge rotsen bij de kust op. De kust lijkt wel wat op de kust van Bretange.

Bovenop de kliffen, waren de stenen glad, de harde wind koud en de miezerregen erg vervelend. De uitzichten waren daardoor indrukwekkender, en het wauw-gevoel groter, de afdalingen van de twee kliffen die we opmoesten heb ik erg rustig gedaan, de angst om te vallen in dit weer is ook groter.

Castro Urdiales is een mooiere en gezelligere stad dan Laredo. In Laredo hebben ze gelukkig wel koffie! met broodjes (eindelijk).

Het heeft ook 5 kilometer strand waar we langs lopen om de veerboot naar Santoña te halen. Het lijkt we de boot naar Texel. Alleen daar stap je niet in vanaf het strand. 😆

Jammer dat het weer niet meewerkt. Het middageten in Santoña was echt overvloedig. Gelikkig.

Tot morgen.