4 juni. Gijón Xixón

Ciderflessen.

Het eerste deel van de wandeling is niet leuk. Door een vies industriegebied (oud ijzer dat gemolten wordt, veel schoorstenen met rook), en langs veel snelwegen lopen met razend verkeer naast je.

De op mijn navigatie aangegeven weg bestond zo hier en daar ook niet, en omdat ik terugloop, zijn er ook geen pijlen om me te helpen (Het wordt er wel uitdagender door).

Het tweede deel van de wandeling ging weer door het golvende Asturiaanse landschap, wat, zoals steeds, erg mooi is.

Alleen op het laatst ging het helemaal mis. Mijn navigatie gaf een route aan vanaf de laatste berg richting de kust naar beneden. Ik kon van boven die berg ook gewoon afldalen. En dat is dan de enige route die ik heb. Nogmaals, er zijn geen pijlen die mij helpen. Ik had al gauw door dat het niet helemaal klopte. Deze berg was van een mijnbouwbedrijf of zo. Alle bomen werden gekapt en de berg werd afgegraven. Een duizend jaar oude pelgrimsweg is niet zo belangrijk kennelijk. Die kan wel verkocht worden. En ja hoor. Beneden was een enorm hoog hek.

Geen mogelijkheid daar over heen te klimmen of onderdoor te kruipen. Iets verderop was wel een man aan het werk, maar die had ook geen sleutels van het hek. Maar hij kon wel voor mij de bewaking bellen. Een half uurtje later kwam er een bewaker, en die kon ik weer mijn verhaal vertellen, dat ik de pelgrimsroute terug loop en dat er geen pijlen waren die mij naar een andere afdaling wezen. Hij keek wel heel uilig, maar natuurlijk opende hij de poort voor mij en kon ik daarna rustig verder lopen richting Gijón.

Xixón.

In het Asturies is dat Xixón. Het klinkt grappig, maar het lijkt mij meer op een soort chinees. Gijón (voor het gemak noem ik het maar zo) is wel een prachtige kuststad. Mooie stranden.

Weststrand

Ooststrand

en er zijn Romeinse baden in een mooi oud centrumpje.

Vriendelijke mensen, mooie muziek, positieve sfeer.

Centrum.